كردند باد صبا دبور گشت و روى بر ايشان نهاد و ايشان مدهوش شدند و نميدانستند كه حال چگونه است و بر عميا يكدگر را مىزدند و مىكشتند . « مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا » 152 طبرى : ضحّاك گفت : عبد اللَّه مسعود مىگفت گمان نداشتم از اصحاب پيغمبر ( ص ) كسى باشد كه طالب دنيا باشد تا روز احد پيش آمد . و عموم مفسّرين اين جمله را تطبيق كرده‌اند بر آن دو دسته كه يكى محلّ مأموريت را خالى كرد و يكى باقى ماند . كشف الاسرار : ذو النّون مصرى گفت : الهى اگر از دنيا مرا نصيبى است به بيگانگان دادم ، و اگر از عقبى مرا ذخيره اى است بمؤمنان دادم ، در دنيا مرا ياد تو بس ، و در عقبى مرا ديدار تو بس ، دنيا و عقبى دو متاعاند بهائى و ديدار نقدى است عطائى . « ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ » 152 طبرى : يعنى اى مسلمانان خدا شما را از مشركين منصرف كرد و روى شما را از آنها برگرداند پس از آنكه مطابق ميل شما فراهم شد براى اينكه نافرمانى كرديد و دنيا را بر آخرت ترجيح داديد . ابو الفتوح : يعنى برگرداند شما را بوسيله ى فرار از مشركين با اينكه برگشتن مسلمين از مشركين فرار است و گناه جهت اينكه اين عمل به خدا نسبت داده شده است يا براى آن است كه مقصود برگشتن عده ى دوّمى است كه چون دسته ى از آنها گناه كردند و رفتند براى بقيه نيروى مقاومت نبود و وظيفه ى استقامت براى آنها نماند پس برگشتن آنها از كافران براى حفظ نفس و به اجازه ى خدا بود و ممكن است مقصود تخفيف تكليف باشد يعنى شما را از ايشان برگرداند و دوباره موظَّف بتعقيب نكرد . مجمع : ممكن است مقصود آن باشد كه چون نافرمانى كرديد شما را به خود واگذاشت و كومك را برگرداند . فخر : ابو مسلم اصفهانى گفته است : شما را برگرداند يعنى ترس از شما را كه در دل آنها بود برگرداند . « عَفا عَنْكُمْ » 152 ابو الفتوح : در اين جمله دو احتمال دارد :